درپی لشکر کشی
طولانی مدت مسیحیان اسپانیا و پرتقال در قرون وسطی، به منظور باز پس گیری سر زمین
های آزاد شده در شمال غرب آفریقا، بسیاری از یهودیان از مناطق دوباره به اشغال در
آمده، به شهر " شفشفان" مراکش پناه آوردند.
یهودیان مهاجر در
این منطقه ساکن شدند و با خود سنت های دیرینۀ قوم یهود را به ارمغان آورده، با
تقدس رنگ آسمان، تداعی گر شال نماز یهود، شهر را به آبی آرایش کردند. "
شفشفان" شناور در رویای فراموشی ظلم وغبارنسیان استعمار سالها با محصولات
دامداری و صنایع سادۀ دستی به حیات خود ادامه داد، اما هرگز در دوره های مختلف تاریخ، در برابر اشغالگران اسپانیایی و پرتقالی تسلیم
نشد تا سر انجام در سال 1956 میلادی استقلال خود را از اروپاییان باز یافت.
نام این شهر اشاره
به قلۀ بالای آن دارد که به شکل دو شاخ حیوان چهارپاست. با اینکه از جمعیت ساکنین یهودی
در " شفشفان" کاسته شده همۀ اهالی از هر مذهب، آیین و اندیشه ای، آرایش
آبی شهر را که از سنت های موروثی و تاریخی آن محسوب می شود، حفظ نموده اند. دیواره
ها، در ها، پنجره ها، پیاده رو ها و جاده ها به مانند آسمان آبی اند. تبعیض نژادی
تلخ تاریخ در مقابل درخشش معماری شهر ناچیز وبی اعتبار می نماید و رویای آرام و
شناور شهر " شفشفان" همچنان جاری است.
